مرد تمام

 

نام کتاب: مرد تمام

مؤلف: سیدمرتضی سجادی نژاد

انتشار: 1392، قم

تعداد صفحات: 118

 

 

در آغاز می‌خوانیم:

محمّدعلی فروغی (۱۳۲۱-۱۲۵۴) سرشناس به ذکاءالملک، فیلسوفِ روشنگر، دانشمندِ فرزانه و مورّخِ آگاه، ادیبِ سخن‌شناس و خطیبِ سخن‌سنج، مترجمِ زبردست و سیاستمدارِ میهن‌پرست و به معنای واقعیِ کلمه، روشنفکرِ جامع‌الاطراف روزگارِ ما بود.

پدرش ميرزا محمدحسين ذكاءالملك اول، متخلص به «فروغي» پسر آقا محمد مهدي ارباب اصفهاني بود كه از دانشمندان و شعراي بلندپايه‌ی عصر ناصري و مظفري به شمار مي‌رفت.

وي با مراقبت و تربيت پدر از اوان كودكي با مقدمات علوم آشنا شد، سپس به مدرسه‌ی دارالفنون وارد شد و در رشته‌ی طب به تحصيل اشتغال ورزيد. امّا ديري نگذشت كه ذوق فطري او به ادبيّات و فلسفه‌ی سياسي باعث شد كه طب را رها كند و در رشته‌ی ادبيّات و فلسفه به تجربه و كسب دانش بپردازد. تا آن جايي كه توانست پس از اتمام تحصيلاتش به تدريس و استادي مدرسه‌ی دارالفنون و نيز مدرسه‌ی عالي علوم سياسي تهران نائل شود.

در سال 1326ق. با درگذشت پدرش، لقب ذكاءالملك (ثاني) را دريافت کرد. محمّدعلي به زبان فرانسه و انگليسي و آثار ادبي و فلسفي تسلّط كافي داشت و حدود 40 سال از عمر خود را در مهم‌ترين مناصب سياسي، دولتي و كرسي‌هاي تدريس و تحقيق سپري كرد.

به گواهي مورخان، ذكاءالملك ثاني، يكي از شاخص‌ترين و برجسته‌ترين شخصيّت‌هاي تاريخ معاصر ايران بوده كه از دوران انقلاب مشروطيّت تا پايان عمر شصت و هفت‌ساله‌اش از بازيگران و تأثيرگذاران سياست‌هاي داخلي و خارجي ايران محسوب مي‌شده است.

وي علاوه‌ بر وكالت و رياست مجلس، پنج ‌بار وزير خارجه، چهار بار وزير دارايي، سه بار وزير عدليه، چهار بار وزير جنگ، يك بار وزير اقتصاد ملي (پيشه، هنر و تجارت) يك بار وزير دربار و چهار بار به نخست‌وزيري ايران برگزيده شده است.

عاقبت محمدعلي فروغي در ششم آذرماه سال 1321 ش.، ساعت 10 شب بر اثر بيماري ممتد قلبي، جهان را بدرود گفت و در ابن بابويه در مقبره خانوادگي به خاك سپرده شد.

 

خرید نسخه PDF

 




شکوه سخن

 

 

نام کتاب: شکوه سخن

مؤلف: سیدمرتضی سجادی نژاد

انتشار: 1394، قم

تعداد صفحات: 311

 

 

در پیش‌گفتار می‌خوانیم:

زبان و ادبیات جلوه‌گاه اندیشه، آرمان، فرهنگ، تجارب و روحیات یک جامعه است. انسان‌ها در گذر زمان از زبان برای انتقال پیام‌ها، عواطف و اندیشه‌های خویش بهره جسته‌اند و از ادبیات که زبان برتر است به عنوان ابزاری در انتقال بهتر، بایسته‌تر و مؤثرتر اندیشه‌ی خود استفاده کرده‌اند. ادبیات، در تلطیف احساسات، پرورش ذوق و ماندگار کردن ارزش‌ها و اندیشه‌ها سهمی بزرگ و عمده بر دوش داشته است. به همین دلیل هر اندیشه‌ای که در قالب مناسب خویش ریخته شود پایا و مانا خواهد بود.

زبان و ادب فارسی، زبان دوم عالم اسلام و زبان اول عالم تشیع، عامل وحدت ملی و پل انتقال مواریث ارجمند فرهنگی از نسل‌های گذشته به امروز و از امروز به آینده است. به همین دلیل مضامین پرشور عرفانی، حکمی، فلسفی، اخلاقی و هنری در زبان و ادب فارسی، چشم‌گیر و چشم‌نواز است.

با دلایلی که مطرح شد بر آن شدم مجموعه‌ای گرد آورم تا آن‌چه که ادبیات فارسی بر آن استوار است را در یک کالبد ادبی به نمایش بگذارم؛ آن‌چه که حاصل این تکاپو شد در ادامه، نمایان است. بیان چند نکته ضروری می‌نمود که به آن‌ها اشاره می‌کنم؛

این مجموعه، توضیح کامل و گسترده‌ای از ادبیات فارسی نیست لیکن تا حد کفایت و حوصله‌ی خواننده به هر موضوعی پرداخته شده است. قصد ما در این مجال، ارائه‌ی سخنان نو و تازه (به هر معنی) نیست بلکه می‌کوشیم مباحث کلی و چارچوب ادبیات را نمایان کنیم و در هر مبحث، رویه‌ای متعادل را پی بگیریم و فقط از بیان مسایل تخصصی و مورد اختلاف ادبا و قدما سخنی به میان نیامده است که در مجالی که هر کدام از مباحث در مجلد جداگانه‌ای خواهد بود به آن‌ها خواهیم پرداخت.

 

خرید نسخه PDF