مرد تمام

 

نام کتاب: مرد تمام

مؤلف: سیدمرتضی سجادی نژاد

انتشار: ۱۳۹۲، قم

تعداد صفحات: ۱۱۸

 

 

در آغاز می‌خوانیم:

محمّدعلی فروغی (۱۳۲۱-۱۲۵۴) سرشناس به ذکاءالملک، فیلسوفِ روشنگر، دانشمندِ فرزانه و مورّخِ آگاه، ادیبِ سخن‌شناس و خطیبِ سخن‌سنج، مترجمِ زبردست و سیاستمدارِ میهن‌پرست و به معنای واقعیِ کلمه، روشنفکرِ جامع‌الاطراف روزگارِ ما بود.

پدرش میرزا محمدحسین ذکاءالملک اول، متخلص به «فروغی» پسر آقا محمد مهدی ارباب اصفهانی بود که از دانشمندان و شعرای بلندپایه‌ی عصر ناصری و مظفری به شمار می‌رفت.

وی با مراقبت و تربیت پدر از اوان کودکی با مقدمات علوم آشنا شد، سپس به مدرسه‌ی دارالفنون وارد شد و در رشته‌ی طب به تحصیل اشتغال ورزید. امّا دیری نگذشت که ذوق فطری او به ادبیّات و فلسفه‌ی سیاسی باعث شد که طب را رها کند و در رشته‌ی ادبیّات و فلسفه به تجربه و کسب دانش بپردازد. تا آن جایی که توانست پس از اتمام تحصیلاتش به تدریس و استادی مدرسه‌ی دارالفنون و نیز مدرسه‌ی عالی علوم سیاسی تهران نائل شود.

در سال ۱۳۲۶ق. با درگذشت پدرش، لقب ذکاءالملک (ثانی) را دریافت کرد. محمّدعلی به زبان فرانسه و انگلیسی و آثار ادبی و فلسفی تسلّط کافی داشت و حدود ۴۰ سال از عمر خود را در مهم‌ترین مناصب سیاسی، دولتی و کرسی‌های تدریس و تحقیق سپری کرد.

به گواهی مورخان، ذکاءالملک ثانی، یکی از شاخص‌ترین و برجسته‌ترین شخصیّت‌های تاریخ معاصر ایران بوده که از دوران انقلاب مشروطیّت تا پایان عمر شصت و هفت‌ساله‌اش از بازیگران و تأثیرگذاران سیاست‌های داخلی و خارجی ایران محسوب می‌شده است.

وی علاوه‌ بر وکالت و ریاست مجلس، پنج ‌بار وزیر خارجه، چهار بار وزیر دارایی، سه بار وزیر عدلیه، چهار بار وزیر جنگ، یک بار وزیر اقتصاد ملی (پیشه، هنر و تجارت) یک بار وزیر دربار و چهار بار به نخست‌وزیری ایران برگزیده شده است.

عاقبت محمدعلی فروغی در ششم آذرماه سال ۱۳۲۱ ش.، ساعت ۱۰ شب بر اثر بیماری ممتد قلبی، جهان را بدرود گفت و در ابن بابویه در مقبره خانوادگی به خاک سپرده شد.

 

خرید نسخه PDF

 

شکوه سخن

 

 

نام کتاب: شکوه سخن

مؤلف: سیدمرتضی سجادی نژاد

انتشار: ۱۳۹۴، قم

تعداد صفحات: ۳۱۱

 

 

در پیش‌گفتار می‌خوانیم:

زبان و ادبیات جلوه‌گاه اندیشه، آرمان، فرهنگ، تجارب و روحیات یک جامعه است. انسان‌ها در گذر زمان از زبان برای انتقال پیام‌ها، عواطف و اندیشه‌های خویش بهره جسته‌اند و از ادبیات که زبان برتر است به عنوان ابزاری در انتقال بهتر، بایسته‌تر و مؤثرتر اندیشه‌ی خود استفاده کرده‌اند. ادبیات، در تلطیف احساسات، پرورش ذوق و ماندگار کردن ارزش‌ها و اندیشه‌ها سهمی بزرگ و عمده بر دوش داشته است. به همین دلیل هر اندیشه‌ای که در قالب مناسب خویش ریخته شود پایا و مانا خواهد بود.

زبان و ادب فارسی، زبان دوم عالم اسلام و زبان اول عالم تشیع، عامل وحدت ملی و پل انتقال مواریث ارجمند فرهنگی از نسل‌های گذشته به امروز و از امروز به آینده است. به همین دلیل مضامین پرشور عرفانی، حکمی، فلسفی، اخلاقی و هنری در زبان و ادب فارسی، چشم‌گیر و چشم‌نواز است.

با دلایلی که مطرح شد بر آن شدم مجموعه‌ای گرد آورم تا آن‌چه که ادبیات فارسی بر آن استوار است را در یک کالبد ادبی به نمایش بگذارم؛ آن‌چه که حاصل این تکاپو شد در ادامه، نمایان است. بیان چند نکته ضروری می‌نمود که به آن‌ها اشاره می‌کنم؛

این مجموعه، توضیح کامل و گسترده‌ای از ادبیات فارسی نیست لیکن تا حد کفایت و حوصله‌ی خواننده به هر موضوعی پرداخته شده است. قصد ما در این مجال، ارائه‌ی سخنان نو و تازه (به هر معنی) نیست بلکه می‌کوشیم مباحث کلی و چارچوب ادبیات را نمایان کنیم و در هر مبحث، رویه‌ای متعادل را پی بگیریم و فقط از بیان مسایل تخصصی و مورد اختلاف ادبا و قدما سخنی به میان نیامده است که در مجالی که هر کدام از مباحث در مجلد جداگانه‌ای خواهد بود به آن‌ها خواهیم پرداخت.

 

خرید نسخه PDF